Pomoc dla niepełnosprawnych

Aktualności

26.02.2019

Retrospektywa Festiwalu NNW w Ciechanowie – święto rodzin Żołnierzy Wyklętych

W niedzielę, 24 lutego odbyła się Gala Retrospektywy X Festiwalu Niepokorni Niezłomni Wyklęci, na której obecny był Pełnomocnik Wojewody do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dr Piotr Oleńczak.

W tegorocznej ciechanowskiej Retrospektywie wzięło udział ponad 1000 osób, w tym młodzież, mieszkańcy powiatu ciechanowskiego, przasnyskiego, a przede wszystkim rodziny podkomendnych Mieczysława Dziemieszkiewicza „Roja”.

Podczas mszy św. w kościele w Pałukach, w 69. rocznicę rozbicia patrolu „Tygrysa” w Osyskach, , zebrało się ponad 150 osób z rodzin podkomendnych Mieczysława Dziemieszkiewicza „Roja”, w tym rodziny wszystkich żołnierzy z patrolu Ildefonsa Żbikowskiego „Tygrysa”. Na mszy św. obecni byli parlamentarzyści, władze samorządowe, żołnierze 5. Brygady Wojsk Obrony Terytorialnej z Ciechanowa oraz czternaście pocztów sztandarowych.

Po mszy św. został odczytany list od Ministra MON Mariusza Błaszczaka. Głos zabrał również obecny Wiceprezes IPN prof. Krzysztof Szwagrzyk oraz dr Piotr Oleńczak, Pełnomocnik Wojewody Mazowieckiego ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Na Retrospektywę przybyli przedstawiciele trzech pokoleń Rodzin Żołnierzy Wyklętych z terenów powiatu ciechanowskiego, ale także mieszkańcy miasta i okolic, goście z Warszawy, Częstochowy, Łomży, Olsztyna, Ostrołęki, Przasnysza czy Mławy, a nawet ze Stanów Zjednoczonych – żona Krzysztofa Klenczona – Alicja Klenczon, oraz syn legendarnego ciechanowskiego opozycjonisty śp. Stanisława Adamczyka – Aleksander Adamczyk. Przybyli także Posłowie: Anna Cicholska i Robert Kołakowski, Wicemarszałek Adam Bielan i Senator Jan Maria Jackowski.

Po Gali chętni tłumnie wzięli udział w panelu dyskusyjnym „Wydrapywanie pamięci z niepamięci” z prof. Krzysztofem Szwagrzykiem, Wiceprezesem IPN. Rozmowy poprzedził pokaz filmu „Polska szuka bohaterów” w reżyserii Arkadiusza Gołębiewskiego ukazujący prace Profesora oraz Biura Poszukiwań i Identyfikacji.

Statuetkę Drzwi do Wolności otrzymali:

  • Roman Dziemieszkiewicz ps. Pogoda, Adam (ur. 1918 r. w Zambrowie, zamordowany 30 października 1945 r. w Ciechanowie) – w czasie okupacji niemieckiej był między innymi komendantem Powiatu Ostrołęka NSZ. Dowodził akcją rozbicia aresztu Powiatowego UB w Krasnosielcu. Z uwolnionych więźniów sformował oddział partyzancki, którym dowodził. Był komendantem Powiatu Ciechanów NSZ. Został zamordowany przez żołnierzy Armii Czerwonej jesienią 1945 r., w pobliżu dworca PKP w Ciechanowie. Statuetkę odebrali: siostrzenica Urszula Płauszewska i bratanek Marek Dziemieszkiewicz.
  • Rodzina Pszczółkowskich – małżeństwo Bronisława i Eugeniusz Pszczółkowscy wraz z bratem Anastazym Pszczółkowskim i ich matką Teklą przez 7 miesięcy, od marca 1951 r., ukrywali w swoim gospodarstwie w Kadzielni (pow. przasnyski) patrol chor. Stanisława Kakowskiego ps. ,,Kaźmierczuk”. Był to ostatni patrol „Roja”, który został zlikwidowany 14 października 1951 r. Zabudowania zostały spalone, a pan Anastazy Pszczółkowski aresztowany przez UB i skazany za udzielanie pomocy na dwa lata więzienia. Statuetkę odebrał syn Zygmunt Pszczółkowski.
  • Henryk Balcerzak (ur. 10.03.1917 r. w Annopolu k. Przasnysza, zm. 7 czerwca 2004 r.) – od 1945 r. do momentu aresztowania w 1948 r. członek organizacji podziemnej Wolność i Niezawisłość, skazany na 8 lat więzienia (zwolniony po ponad 5 latach) za ukrywanie w gospodarstwie partyzantów i broni. Proces pokazowy odbył się w kinie ,,Nysa” w Ciechanowie, a śledztwo prowadzone w Ciechanowskim PUBP było wyjątkowo okrutne. Statuetkę odebrała córka Teresa Umięcka.
  • Płk dypl. Andrzej Wasielewski – dowódca 5 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej im. st. sierż. Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. Rój. Od początku powstania jednostki Pan pułkownik z pełną determinacją angażuje ją w przedsięwzięcia integrujące z lokalnym społeczeństwem. Wiele inicjatyw dotyczy upamiętniania poległych Żołnierzy Zbrojnego Podziemia Antykomunistycznego oraz edukacji patriotyczno-historycznej. Zawsze pamięta o kombatantach i ich rodzinach organizując spotkania czy też udzielając pomocy. Żołnierze dbają należycie o pomniki bohaterów walczących o niepodległą Polskę. 10 lutego 2019 r. z inicjatywy płk. Wasilewskiego została otwarta na terenie jednostki Sala Tradycji. Laureat odebrał statuetkę osobiście.
  • Helena Szerewicz (ur. 1 kwietnia 1927 r. w Sońsku) – siostra Wacława Teklińskiego ps. Jabłoń, żołnierza oddziału Mieczysława Dziemieszkiewicza. Pani Helena również wstąpiła w szeregi NZW. Bardzo często udzielała schronienia żołnierzom z oddziału „Roja”, przygotowywała dla nich żywność i udzielała noclegu. Pomagała również rodzinie więzionego Wacława Teklińskiego. Statuetkę odebrał syn Zbigniew Szerewicz.

Statuetkę Sygnet Niepodległości otrzymali:

  • Ppor. Władysław Grudziński ps. Pilot (ur. 27 listopada 1927 r. w Ruszkowie pow. Ciechanowski) – po śmierci „Tygrysa”pełnił funkcję zastępcy „Roja”, dowodził samodzielnym patrolem zlikwidowanym 23 czerwca 1950 r. w Popowie Borowym pow. nowodworski. Poeta i marzyciel, autor między innymi ,,Ballady o Roju”. Wstąpił do partyzantki 19 stycznia 1948 r., porzucając otwierającą się przed nim perspektywę kariery pilota wojskowego. W oddziale pełnił funkcję kronikarza i wiele szczegółów z przeżyć oddziału zawdzięczamy jego pamiętnikom. Pisał również  dziennik i wiersze nacechowane religijnością i kultem Matki Boskiej. Statuetkę odebrali: córka Helena Grudzińska-Śnieżko i wnuk Arkadiusz Śnieżko.
  • St. sierż. Ildefons Żbikowski ps. Tygrys (ur. w 1925 r. we wsi Bartołdy pow. Przasnyski) – dowódca patrolu oddziału „Roja”, zlikwidowanego 25 lutego 1950 r. w  Osyskach pow. Ciechanowski. W czasie okupacji niemieckiej działał w NZS m.in. pod dowództwem brata „Roja” Romana Dziemieszkiewicza ,,Pogody”. Choć po wojnie podjął próbę powrotu do cywilnego życia i rozpoczął naukę w gimnazjum mechanicznym w Iłowie bardzo szybko nawiązał kontakt z oddziałem Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. ,,Rój”, do którego wstąpił we wrześniu 1947 r. Wsławił się wyjątkową dzielnością i poświęceniem, cieszył się wielkim zaufaniem „Roja”. Statuetkę odebrała siostrzenica Wiesława Dunal.
  • Chor. Stanisław Kakowski ps. „Kaźmierczuk” (ur. 11 listopada 1898 r. w Dzielinie, pow. przasnyski) – przedwojenny żołnierz, służył w Sztabie Generalnym, gdzie poznał Józefa Piłsudskiego. Dowódca ostatniego patrolu „Roja”. Wraz ze śmiercią Stanisława Kakowskiego „Kaźmierczuka” przestał istnieć najaktywniejszy oddział NZW na północnym Mazowszu. Statuetkę odebrała cioteczna siostra Monika Kaszubowska.
  • Rodzina Marii i Bronisława Kołakowskich – od września 1949 r. do 25 lutego 1950 r.  rodzina Kołakowski udzielała w swoim gospodarstwie we wsi Osyski pow. ciechanowski pomocy kwaterującym żołnierzom NZW. 25 lutego 1950 r., po donosie agenta, w zabudowaniach rodzinnych został zlikwidowany czteroosobowy patrol st. sierż. Ildefonsa Żbikowskiego ps. Tygrys. Zabudowania zostały spalone, a majątek skonfiskowany. Cała rodzina była poddana okrutnym przesłuchaniom. Ojciec Bronisław i syn Zdzisław Kołakowscy zostali skazani na śmierć – do dziś trwają poszukiwania ich szczątków. 17-letni, młodszy syn, Jerzy Kołakowski, po trzymiesięcznych przesłuchaniach w PUBP w Ciechanowie, zmarł po wyjściu na wolność. Pani Maria Kołakowska wraz z córkami Ireną i Teresą, zostały skazane na 10 i 15 lat więzienia. Zaznawszy niebywałego okrucieństwa wyszły na wolność po 5 latach ciężkiego więzienia. Statuetkę odebrała córka Marii i Bronisława Kołakowskich Irena Kamińska (91 l.).
  • Tadeusz Rzeczkowski ps. Młot (ur. 10 lutego 1910 r.) – żołnierz antykomunistycznego podziemia niepodległościowego NSZ-NZW, dowódca plutonu 3 kompanii Batalionu Sona. Aresztowany i skazany na karę śmierci w dniu 10 stycznia 1948 r. wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie. Karę zamieniono na 13 lat wiezienia. Torturowany w więzieniu terroru stalinowskiego w Rawiczu, zmarł 26 lipca 1950 r. Statuetkę odebrała pani Staszewska z synem.
  • Kpr. Henryk Wiśniewski (ur. 15 lipca 1914 r. w Marusach pow. ciechanowski) – żołnierz Kampanii Wrześniowej, po kapitulacji Modlina trafił do niemieckiej niewoli skąd zbiegł i ukrywał się. W 1943 r. wstąpił do NZW-AK do oddziału kpt. Zbigniewa Kuleszy ps. Młot. Służył w oddziale Romana Dziemieszkiewicza  ps. Pogoda. Po jego śmierci w 1945 r. trafił do oddziału specjalnego chor. Józefa Kozłowskiego ps. Las zajmującego się likwidacją członków MO, UB i PPR, a następnie do oddziału Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. Rój. Skazany na potrójną karę śmierci, przetrzymywany w więzieniu na Rakowieckiej, we Wronkach, w Rawiczu. Na mocy amnestii karę śmierci zamieniono mu na długoletnie więzienie. Wyszedł na wolność w 1959 r. Zmarł w roku 1980. Statuetkę odebrali synowie: Bogdan i Leszek Wiśniewscy.
  • Rodzina Państwa Żebrowskich – zamieszkali w Gutkowie k. Sońska, prowadzili duże gospodarstwo produkujące znaczne ilości żywności. W czasie wojny, Piotr Żebrowski, wraz synami – Zygmuntem i Józefem, został w konspiracji odpowiedzialnym za zaopatrywanie Warszawy w żywność. Rankiem 4 sierpnia 1944 r. gospodarstwo Państwa Żebrowskich zostało otoczone przez gestapo i bardzo liczne oddziały ukraińskie z SS Galicja. Piotr Żebrowski, chociaż znajdował się poza zasięgiem wroga, poddał się by ratować resztę rodziny. Wraz z synem Zygmuntem zostali bestialsko pobici i zamordowani. Józef Żebrowski, któremu udało się uciec, wstąpił do oddziału Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. Rój. Zmarł w Ciechanowie w 1999 r. Statuetkę odebrał wnuk i bratanek Zenon Żebrowski.

 

 

Podziel / Share
26.02.2019, Ilość wejść: 227, Rejestr zmian
Zgłoś błąd Zapytaj

Komentarz (0) Regulamin

Dodaj komentarz
  • Brak komentarzy

Newsletter

Najważniejsze informacje na temat pracy Wojewody i ważnych wydarzeń w województwie na Twój e-mail

Polityka prywatności

Aktualne projekty

do góry