Pomoc dla niepełnosprawnych

Rynek pracy

Aktywizacja zawodowa repatriantów

Zadania starosty związane z aktywizacją zawodowa repatriantów są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

Szczegółowe kwestie regulują:

- ustawa o repatriacji z dnia 9 listopada 2000 r. /art. 23 - 28/ (t.j. Dz.U. z 2014, poz. 1392 z późn. zm.)

- rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 maja 2017 w sprawie podziału rezerwy celowej budżetu państwa "Pomoc dla repatriantów" (Dz.U. z 2017, poz. 1009)

Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o repatriacji (Dz.U. z 2003 r. Nr 175 poz. 1691) z dniem 1 stycznia 2004 r. starostowie powiatów stali się stronami umów zawartych przez organy wykonawcze gmin z pracodawcami zatrudniającymi repatriantów oraz przejęli zobowiązania i należności gmin znajdujących się na terytorium danego powiatu, wynikające z dotacji udzielonych tym gminom przez wojewodów na realizację aktywizacji zawodowej repatriantów.

Zgodnie z ustawą o repatriacji z dnia 9 listopada 2000 r. Wojewoda Mazowiecki rozpatruje wnioski Starostów organizujących aktywizację zawodowa repatriantów i przyznaje środki finansowe na zapewnienie aktywizacji zawodowej repatriantom nie posiadającym możliwości samodzielnego podjęcia pracy poprzez:

1. zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych,

2. zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na:

a/ utworzenie stanowiska pracy,

b/ przeszkolenie repatrianta,

c/ wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenie społeczne.

3. zwrot części kosztów poniesionych przez samego repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Stronami umów dotyczących form wymienionych w punktach 1 i 2 są starostowie i pracodawcy zobowiązujący się do zatrudnienia repatrianta.

Integralnym załącznikiem wniosku są umowy (wraz z załącznikami), zawarte pomiędzy Starostą a pracodawcą, zatrudniającym repatrianta lub samym repatriantem.

Wymienione wyżej formy aktywizacji zawodowej finansowane są w formie dotacji celowej ze środków wyodrębnionych na te zadania w budżetach wojewodów. Zwrotu ww. kosztów można dokonywać w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego. Każda z nich może być zastosowana tylko jeden raz.

Wysokość kwot zwracanych na podstawie umów z pracodawcą nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów. Wysokość kwoty zwracanej na podstawie umowy zawartej pomiędzy repatriantem a starostą stanowi połowę kosztów związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, nie więcej jak równowartość dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia umowy.

wzór wniosku o udzielenie powiatowi dotacji celowej na realizację aktywizacji zawodowej repatriantów - zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach podziału rezerwy celowej budżetu państwa „Pomoc dla repatriantów”, udzielania dotacji powiatowi i gminie, przekazywania staroście środków finansowych na pokrycie wydatków związanych z udzielaniem repatriantom pomocy oraz wzorów wniosków o udzielenie dotacji powiatowi i gminie /§ 6 i 7/ (Dz.U. z 2003. 229.poz. 2279 z późn. zm.)

Podziel / Share
Opublikowane przez Tomasz Barnaś, 19.05.2009, Ilość wejść: 3522, Rejestr zmian

Aktualne projekty

Program "Rodzina 500 plus"
Razem Bezpieczniej
Afrykański pomór świń
Karta Dużej Rodziny
NFOŚ
Klęski żywiołowe
Narodowy Program Przebudowy Dróg Lokalnych
Regionalny System Ostrzegania
Krajowy Zasób Nieruchomości
Program „Niepodległa”
do góry